Goed en fout

Vandaag ontving ik een e-mail met de vraag mee te doen aan het Intermediair Arbeidsmarkt imago onderzoek van Interview NSS. De aanhef hiervan was in ieder geval erg professioneel: Geachte heer, mevrouw Bas Haterd, van de,

Ik ben helemaal voor personaliseren, maar als je het doet, doe het dan goed. Als je geen geslacht weet, verwerk het er niet in. En tussenvoegsels... de naam zegt het al.. horen tussen je naam in.

Dat is net zoiets als bedrijven die teveel sollicitaties hebben en daarom in hun auto reply zetten:

Because we get such a lot of applications every day, we’re sorry to say that we can’t contact everyone individually, so if you’ve not heard from us within two weeks, please assume that we don’t have the right job for you right now.

Geeft je ook meteen een warm gevoel, niet?

Ook deze opmerking onder het mom van 'arrogante kandidaten' vond ik opvallend.

“Zat banen waar mensen gericht op kunnen schrijven. Die moeite nemen ze niet. Ze sturen algemene open brieven. Dan moeten wij er maar een passende vacature bij zoeken”, aldus Tie Schellekens, woordvoerder van het havenbedrijf.

Nee, dat heeft niets met arrogantie te maken. Dat is de nieuwe manier van de nieuwe generatie. Of eigenlijk, zo oud als de weg naar Rome, namelijk open sollicitaties. Alleen nu vanuit de optiek: bewijs als bedrijf maar dat je me serieus neemt als kandidaat.

Wel interessant: de visie van recruiters op 2012. Men ziet niche jobboards belangrijker worden. En dan komt de branchevereniging van de watersport na de zomer met een eigen jobboard gekoppeld aan hun site. Slimme zet, dat zouden meer branche verenigingen moeten doen.

Oh, en om op een lichte noot te eindigen. In China worden advertenties altijd vertaald, maar soms is het goed daar toch eens naar te kijken voor je een banner ophangt.